Showing posts with label Memories. Show all posts
Showing posts with label Memories. Show all posts

Sunday, March 18, 2012

Kuch dil ne kaha...kuch bhi naheen


My father had a big collection of old Hindi songs cassettes. There were many cassettes of Lata Mangeshkar's songs also. "Hits of Lata Vol 1, 2...", "Sad songs of Lata", "Romantic hits of Lata"... By the age of 9, I was aware of almost all the famous songs of Lata. There was one song "Dheere dheere machal" from the movie Anupama. I liked that song very much. Those days, neither there was TV at home, nor the computer/internet. Later, in my college days I happened to see the movie "Anupama" in a TV channel. It was such a beautiful movie. There was another amazingly melodious song "Kuch dil ne kaha..." in that movie. Somehow it had missed to appear in all the Lata's cassettes I knew. The song's picturization is beautiful, the song is melodious, Sharmila Tagore is elegance personified. Kaifi Azmi's words, Hemant Kumar's music and Lata's voice will take us to some dream land. I had come across an article about this movie in a news paper. As per that, Lata had severe cold during the song recordings of "Anupama", she was not at all comfortable to sing any song. But Hemant Kumar was not ready to take any excuses and he was very confident that Lata could really sing well, in spite of cold.


After listening to this song we can never imagine that Lata's voice was at its worst when she sang this!

Tuesday, June 14, 2011

ಉತ್ತರ ವದತು

"ಸಂಸ್ಕೃತ ಭಾರತಿ"ಯ Spoken Sanskrit Classes ಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ದಿನಗಳ ಮಾತು. ಒಮ್ಮೆ ಕ್ಲಾಸ್ ನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಶಿಕ್ಷಕಿ, ಸಂಸ್ಕೃತ ಶಿಬಿರಗಳಲ್ಲಿ ತಾವು ಎದುರಿಸಿದ ಹಾಸ್ಯ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾ ಇದ್ದರು. ಅದರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸನ್ನಿವೇಶ ಹೀಗಿತ್ತು.

ನಮ್ಮ ಶಿಕ್ಷಕಿ ಒಮ್ಮೆ ಶಾಲಾ ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಸಂಸ್ಕೃತ ಶಿಬಿರ ನಡೆಸುತ್ತಾ ಇದ್ದರು. ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಅವರು ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗೂ  "ಉತ್ತರ ವದತು" ಅಂತ ಹೇಳಿ ಹೇಳಿ ಮಕ್ಕಳಿಂದ ಉತ್ತರ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. "ಉತ್ತರ ವದತು" ಎಂದರೆ ಸಂಸ್ಕೃತದಲ್ಲಿ "ಉತ್ತರ ಹೇಳು" ಎಂದರ್ಥ. ಹೀಗೇ ಎಲ್ಲರೂ ಉತ್ತರ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ ಅವರು ಮುಂದಿನ ಪಾಠ ಶುರು ಮಾಡಬೇಕು ಎನ್ನುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಕೊನೆಯ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಹುಡುಗನೊಬ್ಬ 
"ಅಯ್ಯೋ ಮಿಸ್, ನಾನಿನ್ನೂ ವದ್ದಿಲ್ಲ" ಅಂತ  ಕೈ ಎತ್ತಿದನಂತೆ!

Monday, June 13, 2011

ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಟೀಚರ್


ನಾನು ಓದಿದ್ದು ಒಂದು ಸಾಧಾರಣವಾದ ಕನ್ನಡ ಮಾಧ್ಯಮ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ. ಎಂಟನೆಯ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಲಿಟ್ಟೆ. ಒಂದು ತಮಾಷೆ ಕಾದಿತ್ತು. ಆ ವರ್ಷವೇ ನಮ್ಮ ಶಾಲೆಯಿಂದ ಹತ್ತನೆಯ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಪಾಸಾಗಿದ್ದ ಹುಡುಗನೊಬ್ಬ ನಮ್ಮ ಪಾಲಿಗೆ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಟೀಚರ್ ಆಗಿ ಬಂದಿದ್ದ. ಅದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ ಅಂತ ಮಾತ್ರ ಕೇಳಬೇಡಿ. ಹೀಗೂ ಉಂಟು! ಅದೂ ಜಿಲ್ಲಾ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ! ನಮಗೆ ಏನೂ ಅರ್ಥವೇ ಆಗಲಿಲ್ಲ. ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಗುಸು ಗುಸು, ಮುಸಿ ಮುಸಿ ನಗು. ಮೊದಲ ದಿನ ಪದ್ಯ ಹೇಳಿಕೊಡಲು ಶುರು ಮಾಡಿದ.

ಅವನ ದುರದೃಷ್ಟ, ನಮ್ಮ ಬ್ಯಾಚ್ ನಿಂದ ಸಿಲೆಬಸ್ ಬದಲಾಗಿತ್ತು, ಅವನು ಓದಿದ ಪಾಠಗಳು ಅವನ ನೆರವಿಗೆ ಬರುವಂತಿರಲಿಲ್ಲ.
ಯಾವುದೋ "ಹಳೆಗನ್ನಡ" ದಂತೆ "ಹಳೆ ಇಂಗ್ಲಿಷ್" ನಲ್ಲಿ ಬರೆದ ಓಬಿರಾಯನ ಕಾಲದ ಪದ್ಯ ಅದು. ತಲೆ ಬುಡ ಅರ್ಥ ಆಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅವನಿಗೂ ಅರ್ಥವಾಗಿಲ್ಲ. ಪಾಪ, ಅವನಿಗೆ ಮುಜುಗರ ಆಗಬಾರದೆಂದು ನಾವು, ಅರ್ಥ ಆದವರಂತೆ ತಲೆ ಹಾಕುತ್ತ ಇದ್ದೆವು. ಹೀಗೇ ಸಮಯ ಸಾಗುತ್ತಿರುವಾಗ, ಪದ್ಯದಲ್ಲಿ ಏನೋ ಒಂದು ಸಾಲು ಕಂಡಿತು "'T is well ..." ಅಂತ. ಅದಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ಹುಡುಗ, ಕ್ಷಮಿಸಿ ನಮ್ಮ ಗುರುಗಳು ವ್ಯಾಖಾನ ಮಾಡಿದ್ದು ಹೀಗೆ," 'T is well ಅಂದರೆ ಚಹಾ ಬಹಳ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ ಅಂತ". ಅಲ್ಲಿಗೆ ಅಂದಿನ ಕ್ಲಾಸ್ ಮುಗಿದಿತ್ತು.

ನಾನು ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಅಪ್ಪನಿಗೆ ವರದಿ ಒಪ್ಪಿಸಿದೆ. ಆಗ ಗೂಗಲ್ ಇರಲಿಲ್ಲವಲ್ಲ, ಹಾಗಾಗಿ ಅಪ್ಪನ ಸಹಾಯ ಕೇಳಲೇ ಬೇಕಾಯಿತು. ಅವರು ಆ ಪದ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿದರು. " 'T is well ಅಂದರೆ ಚಹಾ ಬಹಳ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ನಾ ಮೂರ್ಖ! ಅಯ್ಯೋ 'T is well ಅಂದರೆ It is well ಅನ್ನೋದರ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ರೂಪ ಅಷ್ಟೇ!" ಅಂತ ಅಪ್ಪ ಸರಿಯಾಗಿ ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟರು. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೇ, "ಡಿಗ್ರೀ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದೆ ಇರುವ ಹುಡುಗನನ್ನು ಹೈ-ಸ್ಕೂಲ್ ನಲ್ಲಿ ಟೀಚರ್ ಕೆಲಸ ಕೊಡುವುದು ಕಾನೂನು ಪ್ರಕಾರ ತಪ್ಪು, ಅವನಿಗೆ ಕೆಲಸ ಹೇಗೆ ಕೊಟ್ಟರು ಅಂತ ನಿಮ್ಮ ಕ್ಲಾಸ್ ಟೀಚರ್ ಗೆ ಕೇಳು" ಎಂದು ಅಪ್ಪ ನನ್ನ ತಲೆ ತುಂಬಿದರು. ಮಾರನೆಯ ದಿನ ಶಾಲೆಗೆ ಹೋದ ಕೂಡಲೇ ನಾನು ನಮ್ಮ ಕ್ಲಾಸ್ ಟೀಚರ್ ಗೆ ಚಾಚೂ ತಪ್ಪದೆ ಅಪ್ಪ ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟಂತೆ ಕೇಳಿಯೇ ಬಿಟ್ಟೆ. ಬೆಪ್ಪುತಕ್ಕಡಿ ಟೀಚರ್ ತಬ್ಬಿಬ್ಬಾದರು. "ಆ ಹುಡುಗ, ತುಂಬಾ ಜಾಣ, ಬೇರೆ ಕಡೆ ಕೆಲಸ ಸಿಗೋವರೆಗೂ ಇಲ್ಲಿ ಪಾಠ ಹೇಳಿಕೊಡುತ್ತಾನಷ್ಟೇ..." ಅಂತ ನಮ್ಮ ಟೀಚರ್ ಕಥೆ ಹೇಳಿದರು.

ಸರಿ, ಮತ್ತೆ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಪೀರಿಯಡ್ ಬಂದಿತು. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಗುರುಗಳ ಮುಖ ಗುರ್ರ್ ಎನ್ನುವಂತಿತ್ತು. "ನೋಡ್ರಪ್ಪ ನಾ ಕ್ಲಾಸ್ ತೊಗೊಳೋದು ಶಾರದಾಗ ಇಷ್ಟ ಇಲ್ಲಂತ, ಏನ್ ಮಾಡ್ಬೇಕು" ಅಂತ ಬಾಣ ಬಿಟ್ಟು ಮುಂದಿನ ಪಾಠ ಶುರು ಮಾಡಿದರು. ನನಗೋ ಎದೆ ಢವ ಢವ. ಅಷ್ಟು ಬೇಗ ಸುದ್ದಿ ಮುಟ್ಟಿದೆಯಲ್ಲ ಅಂತ. ನನ್ನ ತಲೆ ಹರಟೆಗೆ ಹೆಡ್ ಮಿಸ್ ಬೈಯುತ್ತಾರೇನೋ ಅಂತ ಭಯ. ನಾನು ಕೇಳಿದ್ದರಲ್ಲಿ ತಪ್ಪಿರಲಿಲ್ಲ ಆದರೂ...

ಅಂದಿನ ದಿನವೂ ನಾನು ಅಪ್ಪನಿಗೆ ವರದಿ ಒಪ್ಪಿಸಿದೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನ ಕಾದು ನೋಡೋಣವೆಂದು ಅಪ್ಪ ಹೇಳಿದರು. ಮೂರನೆಯ ದಿನದಿಂದ ಗುರುಗಳು ಗುಪ್ತ ಗಾಮಿನಿಯಂತೆ ಎಲ್ಲೋ ಮರೆಯಾದರು. ಏನಾಯಿತೋ ಹೇಗಾಯಿತೋ ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ.

ಬೆನಕ ಬೆನಕ ಏಕದಂತ

ಮೂರು ವರ್ಷದ ನನ್ನ ತಮ್ಮನಿಗೆ, ಅಮ್ಮ "ಬೆನಕ ಬೆನಕ ಏಕ ದಂತ..." ಸ್ತೋತ್ರ ಹೇಳಿಕೊಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅದೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅವನು ರೇಡಿಯೋದಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದ "ಆಗಸಕೆ ಮೋಡ ಸಂಗಾತಿ, ಆ ಲತೆಗೆ ಹೂವೆ ಸಂಗಾತಿ..." ಹಾಡನ್ನೂ ಕೇಳಿ ಕುಣಿಯುತ್ತಿದ್ದ. ಗಣೇಶನ ಸ್ತೋತ್ರ ಹಾಗೂ ಚಿತ್ರಗೀತೆ, ಈ ಎರಡನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿ ಅವನ ಬಾಯಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದದ್ದು "ಆಗಸಕೆ ಮೋಡ ಸಂಗಾತಿ, ಆ ಲತೆಗೆ ಹೂವೆ ಸಂಗಾತಿ...ಓ ನಲ್ಲೇ.....ನಿನಗೇ....ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ನಮಸ್ಕಾರಗಳು"!!


ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತಿತ್ತಾ?

ನನ್ನ ತಮ್ಮ ಐದು ವರ್ಷದ ಹುಡುಗನಾಗಿದ್ದಾಗಿನ ಮಾತಿದು. ನಮ್ಮ ಪಕ್ಕದ ಮನೆ ಅಂಕಲ್ ತಮ್ಮ ಮನೆ ಸುತ್ತ ಕಾಂಪೌಂಡ್ ಕಟ್ಟಿಸುತ್ತಾ ಇದ್ದರು. ಮನೆಯ ಮುಂದೇನೇ ಆಟ ಆಡುತ್ತಿದ್ದ ನನ್ನ ತಮ್ಮನನ್ನು ಅವರು ಕೇಳಿದರು, "ಮರಿ, ಮನೆಗೆ ಕಾಂಪೌಂಡ್ ಯಾಕೆ  ಕಟ್ಟಿಸ್ತಾರೆ ಹೇಳು?". ಸ್ವಲ್ಪಾನೂ ತಡ ಮಾಡದೆ ನನ್ನ ತಮ್ಮ ಹೇಳಿದ "ಆಕಡೆ ಮನೆಯವ್ರು ಈಕಡೆ ಬರ್ಬಾರ್ದು ಅಂತ".